استاد ساعی نشانی  وبلاگ ها را خواست تا بیاید ببیند  با رسانه های الکترونیکی چه می کنیم من هم از فرصت حسن استفاده را می برم و یک پست مطلب را برای حضور استاد در روز نوشت خود منتشر می کنم. شرح این عکس در اخر همین کلام می آید.

هرچند که  دکترپرستیژ خاصی دارد و ممکن است با دیدن مطلب نه افزایش بلکه کاهش در نمره را هم لحاظ کند. پس کاری باید کرد.

خوب حالا اگر شما باشید در قد شاگرد بلاگر و حریف یا مخاطب یا حالا کاربر استاد باشد( از اون استاد های نیست که با فشار دادن دکمه مدرک گرفته،کاملا معلومه)  چه کار می کنید.

راهی نیست جزخلاقیت که ان را هم گمان نمی کنم  من داشته باشم. بگذریم

منصورخان ساعی علی رغم جوانی کارش و درس ش را خوب آموخته صراحت کلامش موید این موضوع است. وقتی وارد کلاس می شود اولین کارش باز کرد مینی لب تاب است بعضی وقت ها که درس می دهد نمی دانم چرا حواسم به برند لب تاب خوش رنگش  معطوف می شود.

دکتر در ارائه  جزوه و کتاب دست و دل بازی نشان می دهد هر جلسه بیست صفحه درس می دهد سپس چهل صفحه مضاعف می کند بر جزوه قبلی بعدش می گویید:  به نظرم کم است برویید بخوانید.

حسی در کلام  فرزند سرزمین  نسترن های وحشی  رخ می نماید با رنگ بوی دغدغه وقتی مثال می زند می گویید " حالا فارغ از هر نوع گرایش سیاسی " بعد کلام ش را ادامه می دهد. من در این دغدغه با وی  مشترک هستم. شاید این حس مشترک از کوهای زاگرس به فرزنداتش منتقل می شود.